Lonneke heeft Nancy Peppels-Wijninga van Stichting Dawn Tail Dusk geïnterviewd. Met haar stichting sponsort ze maar liefst 20 honden in ons ziektepreventieproject. Nancy vertelt over haar liefde voor dieren en waarom ze sponsor is.
Ik ben waarschijnlijk niet de enige die benieuwd is hoe het met een hond gaat na de adoptie en vandaag heb ik dubbel geluk: ik kreeg van adoptante Dorien een update van wel een hele bijzondere adoptie, namelijk die van twéé Perro en co geluksvogels in één keer!
Petra Vervoort zet zich met hart en ziel in voor Perro & Co door het sponsorprogramma te beheren en zo een persoonlijke band te creëren tussen sponsoren en straathonden in Portugal. Vanuit haar grote hart voor honden en focus op welzijn maakt zij samen met andere vrijwilligers echt verschil.
Lonneke vertelt hoe ze haar gevoelige hond Isi stap voor stap heeft leren wennen aan vuurwerkgeluiden, zodat hij ondanks het geknal ontspannen de jaarwisseling doorkomt. Dankzij rustige opbouw, veiligheid en veel positieve associaties kijkt Isi nu vooral uit naar zijn kluif — en hoopt Lonneke vooral op een vuurwerkvrije toekomst voor mens én dier.
Marjolein vangt met veel liefde juist de honden op die het het hardst nodig hebben, vooral senioren, en geeft hen een veilige plek om tot rust te komen. Haar inzet voor Perro & Co laat zien hoeveel verschil één persoon kan maken in het leven van rescuehonden.
Lonneke deelt het bijzondere verhaal van haar drie huisdieren — honden Paco en Sol en poes Maus — die na hun overlijden op wonderlijke wijze nog van zich lieten horen: telkens sprongen dezelfde lampen en de elektrische haard aan op betekenisvolle momenten. Toen later hond Isi en poes Mia in huis kwamen, gebeurde het opnieuw, alsof de drie musketiers hun goedkeuring gaven aan hun nieuwe huisgenoten.
Stichting Perro & Co richt zich met Project Senior op het redden van oudere Portugese hondjes, die vaak achterblijven in asielen en veel medische zorg en comfort nodig hebben. Dankzij gastgezinnen, sponsoren en de inzet van dierenarts MARK krijgen deze honden nog een liefdevolle oude dag, zoals Dalila en Luna die ondanks hun kwalen toch gelukkig konden leven.
Lonneke beschrijft hoe adoptiehond Isi met kleine stapjes leerde wennen aan buiten wandelen, waarbij veiligheid en geduld belangrijk waren na enkele angstige momenten. Inmiddels geniet hij vooral van bos- en heidewandelingen, terwijl drukkere plekken minder zijn favoriet blijven.
Lonneke vertelt hoe hun nieuwe adoptiehond Isi verrassend makkelijk gewend raakte aan zijn nieuwe thuis, behalve aan de televisie die hij in eerste instantie doodeng vond. Dankzij een onverwachte “shocktherapie” van poes Maus verloor Isi echter snel zijn angst en konden ze al gauw samen ontspannen tv-kijken.
