Succesverhalen
Lees hier de mooie verhalen van seniorhonden die via Project Senior een warm thuis hebben gevonden.
Geredde honden
Xula
Xula kwam in 2022 samen met haar drie volwassen zonen in het asiel in Portugal terecht. Over haar leven daarvoor is weinig bekend, maar één ding werd meteen duidelijk: Xula is een zachtaardige, rustige hond die geniet van aandacht en nabijheid. Ze loopt keurig mee aan de lijn, zoekt graag contact en laat zich met plezier knuffelen. Het type hond dat geen grote wensen heeft, maar gewoon verlangt naar een warme, veilige plek — een plek die zij nu gelukkig heeft gevonden bij haar gastgezin-voor-altijd in Nederland.
Tonio
Tonio kwam terecht in het asiel in Portugal, maar over zijn verleden is niets bekend. Toch liet hij meteen zien wat voor lieve hond hij is: vriendelijk, rustig en dol op knuffels. Het type hond dat blij wordt van een beetje aandacht en gewoon gelukkig wil zijn naast een lieve baas. Gelukkig heeft hij die nu gevonden in Nederland bij zijn gastgezin-voor-altijd!
Rosie
Rosie werd in Portugal broodmager zwervend op straat gevonden. Aan haar uitgezakte buik was te zien dat ze veelvuldig pups heeft gebaard. Kennelijk was ze de fokker niet meer tot nut op haar hoge leeftijd en heeft hij haar op straat gezet. Gelukkig trok iemand zich haar lot aan en bracht haar naar het asiel. Het was al snel duidelijk dat ze weliswaar een beetje bang was voor mensen, maar vooral heel erg lief. Ze is verwelkomd op het ‘hoofdkwartier’ van de stichting, waar ze samen met onder andere senioren Pepe en Quica van een welverdiend pensioen mag genieten.
Curly
Curly’s verhaal begon zoals veel andere verhalen van honden in de shelter: gevonden op straat, overgebracht naar een gemeente opslag en uiteindelijk het geluk gehad om in het Portugese asiel terecht te komen. Waar hij vier jaar lang gewacht heeft op een kans. Die kans kreeg hij toen iemand in Nederland tot over haar oren verliefd werd op hem. Zo is zijn leven toch nog ten goede gekeerd.
Piruças
Piruças heeft zijn hele leven in een huis gewoond, maar werd verwaarloosd door zijn zieke eigenaar en uiteindelijk naar het asiel gebracht. Daar was hij erg mager en had ernstige gebitsproblemen, waardoor hij pijn had en nauwelijks kon eten. Gelukkig werd hij bij de dierenarts behandeld, kreeg hij zijn tanden verzorgd en begon hij weer goed te eten en aan te komen.
Nero
Nero had een fijn hondenleven in Portugal, tot zijn baasje overleed en niemand voor hem zorgde. Hij belandde in het asiel, waar hij wachtte op een tweede kans op een fijne oude dag. Nero is een vriendelijke, grote lobbes die dol is op mensen, kinderen en andere honden.
Eloy
Eloy werd in Portugal zwervend op straat gevonden, met chip maar zonder baas die hem nog wilde. Omdat het asiel vol zat, moest hij lange tijd buiten zien te overleven, tot hij uiteindelijk een plek vond in het Portugese asiel. Daar liet hij zien wat voor lieve en vriendelijke hond hij is: sociaal naar mensen en honden.
Birger
Birger woonde jarenlang bij een hoarder samen met zeven andere honden en werd daar ernstig verwaarloosd. Toen ze werden gered en in het asiel terechtkwamen, waren ze bang en ondervoed. Birger had de meeste tijd nodig om mensen weer te vertrouwen, maar stapje voor stapje durfde hij te kwispelen, knuffels te vragen en zelfs mee te lopen aan de riem.
Geni
Geni is jaren geleden in het asiel terechtgekomen, nadat ze, tegelijk met vele andere honden, in beslag werd genomen vanuit een situatie van verwaarlozing. Ze is nooit goed gesocialiseerd met mensen en daardoor niet zo geschikt voor adoptie. Maar het gezin waar Fibi en Picolo ook wonen, kan daar gelukkig goed mee omgaan. Ze scharrelt vrolijk rond tussen de andere oude hondjes. En je raadt het al… ook aan de mensen in huis wende ze al snel. Wat een rustige, liefdevolle omgeving wel niet kan doen voor een hond.
Stevie
Wat heeft Stevie een pech gehad in zijn leven. In 2017 is hij gevonden. Vastgebonden aan een paal in de brandende zon. Sindsdien zat hij in het asiel en liep iedereen aan hem voorbij. Niemand wil een zwarte hond, bijna niemand wil een grote hond en dan is hij inmiddels ook nog eens oud. Gelukkig vonden we in Nederland iemand die hem wel met open armen wilde ontvangen. Hij geniet nu van lekker veel aandacht, knuffels en een zachte mand.
Duncan
Duncan is op straat gevonden en aangezien zijn chip niet was geregistreerd kon zijn baas nooit gevonden worden. Duncan is een relaxte kerel die graag mee gaat wandelen, maar ook heerlijk kan chillen in een comfortabel bedje. Hij heeft het geluk geadopteerd te zijn door hele lieve mensen die alles voor hem over hebben. Al snel na aankomst bleek hij een zeldzame vorm van kanker in zijn knie te hebben. Gelukkig reageert hij goed op de medicatie en kan hij nog een tijdje genieten. Elke fijne dag is winst.
Picolo
Picolo kwam bij dezelfde ‘hoarder’ vandaan als Fibi en had het geluk dat hij naar het zelfde Nederlandse gezin mocht afreizen. Hij was een van de verlegenste van het groepje dat in beslag genomen was en kwam in het asiel totaal niet tot zijn recht. In zijn nieuwe gezin ontdooide hij al snel. Dat wordt genieten het laatste stukje van zijn leven.
Mazou
Kleine Mazou van 13 jaar heeft toch nog iemand gevonden die veel van hem houdt! Hoewel kleine hondjes vaak wel geadopteerd worden, werd Mazou altijd overgeslagen. Dat komt doordat hij niet zo van vreemden houdt en ook niet opgetild wil worden. Hij heeft gewoon wat tijd nodig om aan iemand te wennen en wil geen polonaise aan zijn lijf. Geen probleem, zijn adoptant respecteert dat en is dolgelukkig met Mazou.
Puma
Puma was als puppy door een dochter cadeau gegeven aan haar vader, zodat hij minder eenzaam zou zijn. 12 Jaar later kon haar vader helaas niet meer zelfstandig wonen en dus ook niet meer voor Puma zorgen. De dochter heeft haar vader naar een verzorgingstehuis gebracht en Puma naar het asiel.
Gelukkig kon Puma naar Nederland komen. Hij had weinig moeite om te wennen aan zijn nieuwe huis. Puma geniet van dagelijkse wandelingen in de natuur en zijn slaapjes op de bank en in zijn zachte mand.
Fibi
Fibi woonde met een roedel honden bij iemand die niet goed voor de dieren kon zorgen. Daarom kwam ze in het Portugese asiel terecht.
Ze is heel verlegen, maar na enkele maanden in het asiel was ze zover dat ze zich liet aaien en is zelfs op schoot was niet meer zo eng.
Ze woont nu in Nederland bij mensen met veel ervaring, een grote omheinde tuin en veel hondenvriendjes. Fibi ontdooide direct en geniet volop van de zorg en aandacht. Ze zal zeker met de tijd nog verder opbloeien.
Sasha
Sasha werd gevonden op straat door iemand die een nieuw huis voor haar vond. Ze heeft toen een chip gekregen en is geregistreerd op haar naam, maar een paar jaar later werd ze opnieuw op straat gevonden. De eigenaren waren nergens meer te bekennen. Waarschijnlijk zijn ze verhuisd en hebben zij Sasha op straat gezet. Dat gebeurt helaas vaker in Portugal. In november 2019 is ze naar het asiel gebracht en pas in september 2024 kwam ze naar Nederland om daar nog heel erg te genieten van de jaren die haar resten.
Luna
Luna is toen ze 10 jaar oud was naar het asiel gebracht met haar 2 pasgeboren baby’s en nog meer hondjes die bij hetzelfde huis vandaan komen. We denken dat sommige van deze hondjes ook haar kinderen zijn.
Luna is na het nodige ‘achterstallige onderhoud’ (kiezen trekken, mamatumoren verwijderen) bij een lieve mevrouw aan het genieten van haar tweede jeugd.
Kiwi
Wat de achtergrond van Kiwi precies is, zullen we nooit zeker weten. Hij is in slechte toestand op straat gevonden, waarschijnlijk gedumpt door degene die hem eerst verwaarloosde. Met veel medische zorg is zijn toestand verbeterd en mocht hij naar Nederland reizen. Helaas bleek al snel dat hij te dement was om te kunnen aarden. Het Portugese gastgezin had de eerste tekenen helaas niet herkend. Anders hadden we hem namelijk niet laten komen. Voor demente honden is een grote verandering namelijk vaak te ontregelend.
Diva
Diva is bij het Portugese asiel ingeleverd, omdat haar eigenaar haar vanwege haar leeftijd niet meer wilde.
Eenmaal in Nederland ontwikkelde ze heel snel verlatingsangst. Gelukkig woont ze nu bij mensen waar dat geen enkel probleem is, omdat hun andere hond (Bernardo uit Project Senior) ook al verlatingsangst heeft. Door hoe deze lieve mensen hun leven aangepast hebben, hoeven beide honden hoeven nooit alleen zijn.
Pepe
Pepe is naar het asiel gebracht door zijn eigenaar/fokker. Ondanks dat de fokker veel geld heeft verdiend aan het verkopen van de Labrador pups werd Pepe slecht behandeld. Omdat hij nu te oud is om verder mee te fokken is arme Pepe samen met senior teefjes (zijn gelukkig geadopteerd!) naar het asiel gebracht. Notabene kwam de fokker samen met zijn dochtertje; wat een ongelooflijk slecht voorbeeld!
Pepe woont op het ‘hoofdkwartier’ van Perro&Co met een grote tuin en een aantal andere honden. Hij geniet erg van zijn leven.
Pepsi
Pepsi is nadat ze een aantal maanden bij de gemeentelijke opvang heeft gezeten (gelukkig) naar het asiel gebracht. Hier werd ze beter verzorgd en kreeg ze meer aandacht. In haar vaccinatie boekje is te zien dat ze voorheen een eigenaar heeft gehad. Ze heeft in huis gewoond samen met 5 andere honden die tegelijk met Pepsi naar de opvang zijn gebracht. Helaas weten we verder niets van haar verleden.
Pepsi woont nu in Nederland in een huis met enorme tuin en hondenvriendjes. Daar mag ze heerlijk bijkomen van alle avonturen en alsnog gaan genieten van haar leven.
Foxy
Dit kleine, lieve oude mannetje wist niet wat hem overkwam: Van de ene op de andere dag zat hij in het asiel. Zijn eigenaar is plotseling overleden en niemand van de familie nam de zorg voor Foxy op zich.
Gelukkig kon hij al vrij snel naar Nederland komen en is hij geadopteerd door lieve mensen die zelf ook niet meer piepjong zijn.
Momo
Momo werd in Portugal op dertienjarige leeftijd op straat gevonden. Hij bleek gechipt en de eigenaar kon worden opgespoord, maar die bleek hem niet meer te willen. Letterlijk op straat gezet dus. Wat een pech kun je als hondje hebben. Maar uiteindelijk lachte het leven hem weer toe. Hij mocht afreizen naar iemand in Nederland die hem overal mee naar toe nam en bij wie het bed hun gezamenlijke mand was.
Kiki
14-jarige Kiki werd ingeleverd bij het asiel toen haar eigenaar opgenomen werd in een verzorgingstehuis. Haar gebit was er vreselijk aan toe en ze was sterk vermagerd. Daarom hebben we haar direct naar een tijdelijk opvanggezin Nederland laten komen. Met hulp van vele donateurs en MARKdierenarts is vrijwel haar hele gebit getrokken. Gelukkig heeft ze de zware operatie goed doorstaan en knapte ze goed op. Daarna is ze geadopteerd door mensen waar ze ontzettend dol op is. Kiki is na een geweldige oude dag / tweede jeugd omringd door liefde overleden.
Bernardo
Bernardo kwam in april 2023 in het asiel en werd toen geschat op 13 jaar oud.
Hij liep op straat in de buurt van een verlaten huis waar junkies rondhingen. Omdat er niet echt voor hem gezorgd werd, heeft de gemeente hem daar weggehaald en naar het asiel gebracht. Over zijn verleden is verder niets bekend, maar de kans is groot dat hij vroeger wel een huis heeft gehad.
Nadat hij lange tijd kansloos leek in het asiel, diende zich gelukkig in Nederland een fijn huis aan. Daar mag hij nu zijn oude dag goed verzorgd doorbrengen.
Lolita
Lolita werd in Portugal op dertienjarige leeftijd naar het asiel gebracht, omdat haar eigenaar was overleden. Arme Lolita, ze begreep er allemaal helemaal niks van.
Gelukkig besloot iemand in Nederland om haar gastgezin-voor-altijd te worden en maakten de donateurs van Project Senior dit mogelijk. Als oud en ook nog eens zwart hondje, zou ze in Portugal geen enkele kans hebben gehad op adoptie.
Quica
Quica werd in Portugal in een natuurgebied gevonden, liggend onder een boom. Ze was erg vermagerd, had een slechte vacht en was blind. Ze kan daar niet op eigen kracht zijn gekomen, want ze was zo verzwakt dat ze niet meer goed kon lopen. Iemand heeft haar daar gedumpt om te sterven. Gelukkig werd ze gevonden en naar het asiel gebracht. Daar diende zich zowaar al snel iemand aan die haar wilde adopteren. Toen zij na vele smoesjes uiteindelijk niets meer van zich liet horen, besloten we dat Quica naar Nederland mocht komen.
Ze woont nu op het ‘hoofdkwartier’ van Stichting Perro&Co en krijgt alle zorg die ze nodig heeft. Ze krijgt speciaal voer vanwege haar voedselallergie, hypoallergene kauwsnacks en wordt regelmatig gewassen met speciale shampoo. Haar jeuk is over en haar vacht is teruggegroeid! Hoewel Quica blind is, kan ze op het erf goed haar weg vinden.
Bellini
Bellini werd op een leeftijd van 12 jaar oud naar het asiel gebracht toen zijn eigenaar was overleden en niemand van de familie voor hem wilde zorgen. Gelukkig hoefde Bellini op zijn oude dag niet heel lang in het asiel te blijven, want hij heeft nu een gastgezin-voor-altijd! Het gastgezin keek enorm uit naar zijn komst, waar zijn zachte, warme, (orthopedische) bed al klaar stond voor hem! Dankzij de sponsoren van Project senior worden de kosten van zijn levensonderhoud en de medische kosten betaald.
Flip
Oude Fips (nu Flip) was zo verwaarloosd binnengekomen dat de vrijwilligers niet dachten dat hij het nog lang zou maken en al helemaal niet dat iemand hem nog zou willen hebben. Vervilte vacht, veel te mager, een enorm slecht gebit, blaasontsteking en ook nog een hartruis.
Eenmaal in Nederland moest hij eerst aansterken. Dankzij de enorm goede zorg van het gastgezin, woog hij 6 weken later 6,7kg in plaats van 5kg en was hij sterk genoeg om de operaties aan te kunnen.
Vrijwel al zijn kiezen en tanden zijn getrokken, er zijn cystes van zijn prostaat verwijderd, hij is gecastreerd (om herhaling van de cystes te voorkomen) en zijn blaasgruis en -ontsteking is behandeld. Nu krijgt hij de rest van zijn leven blaasgruisdieet en pijnstilling vanwege zijn artrose.
Flip is enorm opgeleefd! Hoewel hij dement is en veel slaapt, speelt hij veel en is hij dol op wandelen. Verder mag hij hele dagen op schoot liggen en in bed slapen. Daar geniet hij met volle teugen van!
Joy
Elly (nu Joy) was om een onbekende reden bij het asiel gebracht, zoals helaas zo vaak gebeurt. Na een tijdje had ze het geluk dat ze geadopteerd werd door een jong koppel. Het geluk was maar van korte duur. Het koppel had andere plannen gemaakt waar een hond niet ‘handig’ bij was en hebben Elly weer terug gebracht naar het asiel. Kennelijk hadden ze haar ook niet goed beschermd tegen parasieten, want ze bleek besmet te zijn met leishmania. Elly verdient zoveel beter. Ze is de meest lieve, zachtaardige hond die je kunt voorstellen. Gelukkig hebben we in Nederland een geweldig fijn plekje gevonden voor haar. Het grootste deel van de kosten van transport, vaccinaties en de behandeling van leishmania is dankzij donateurs van Project Senior betaald.
Benji
Benji is naar het asiel gebracht nadat hij 9 jaar (van pup af aan) bij zijn eigenaren heeft gewoond. Zijn eigenaren gingen scheiden en geen van beiden wilden de zorg voor Benji op zich nemen. Daar zit je dan als oude kansloze hond in een asiel met 600 andere honden. Gelukkig is Benji toch geadopteerd en mag hij de rest van zijn leven bij zijn adoptanten verblijven. Dankzij de sponsors van Project Senior heeft Benji alle vaccinaties gekregen en zijn de kosten voor het transport naar Nederland betaald. Zo heeft Benji toch nog een hele fijne oude dag!
Diana
Diana kwam samen met Maggie in het asiel, omdat haar eigenaar te oud werd om voor hen te zorgen. Diana moest eerst tegen hartworm behandeld worden en daarna mocht ze Maggie achterna reizen. Diana mag de rest van haar leven bij haar gastgezin-voor-altijd verblijven. Diana is geopereerd aan melkkliertumoren en haar chronisch ontstoken baarmoeder is verwijderd. Zo kan ze er weer een aantal jaren tegenaan. Ze krijgt dagelijks onsior tegen de pijn aan haar versleten gewrichten en een lage dosis clomicalm tegen verlatingsangst. Zoals we wel vaker zien gebeuren, is Diana enorm opgeleefd. Na een aantal maanden in haar gastgezin, leek ze wel jaren jonger!
Luna
Luna werd naar het asiel gebracht, omdat haar eigenaar opgenomen moest worden. Hij bleek al een tijdje te lijden aan Alzheimer en kon haar niet meer verzorgen. Ze was mager, zat onder de teken en haar vacht was vies. Luna had door mishandeling een oude botbreuk in haar bovenkaak. Daardoor stond haar neusje scheef en was er een open verbinding tussen haar gehemelte en neusholte. Dat gaf veel ongemak en ontsteking, dus daar is ze aan geopereerd. MARKdierenarts heeft (tegen kostprijs) het gehemelte kunnen dichten, waardoor ze weer goed kon ademen, eten en drinken. Ook is ze geopereerd aan melkkliertumoren en is ze alsnog gesteriliseerd. Bij deze operatie bleek ze een open buikwand te hebben en alle organen waren verkleefd en lagen op de verkeerde plek in haar buik. De oorzaak is waarschijnlijk meerdere slecht uitgevoerde keizersnedes in het verleden. Wat moet het hondje een pijn hebben geleden. In haar gastgezin heeft ze nog twee jaar kunnen genieten van een pijnvrij en comfortabel leven vol liefde.
Dalila
Dalila was samen met Java naar het asiel gebracht, omdat hun eigenaresse opgenomen moest worden. Deze lieve honden waren het harde asielleven niet gewend en konden er totaal niet aarden. Het is niet gelukt iemand te vinden die hen beiden wilde adopteren en omdat de honden sterk aan elkaar gehecht waren, hebben we besloten dat ze samen in opvang mochten blijven.
Dalila had allerlei bulten, zowel uitwendig als hoogstwaarschijnlijk ook inwendig. Daarnaast had ze hartworm en blaasgruis en natuurlijk artrose. Ze zag niet meer zo goed en hoorde bijna niks. Daar had ze zelf helemaal geen last van. Ze kreeg dagelijks pijnstillers en medicatie tegen misselijkheid. De hartworm behandelen, was vanwege haar leeftijd te gevaarlijk. Daarom kreeg ze maandelijks milpro, zodat de hartwormen zich in ieder geval niet kunnen vermenigvuldigen. Uiteraard kreeg ze ook dieetvoer vanwege haar blaasgruis.
Dalila was het liefste hondje dat we ooit gekend hebben. Ze vond alle mensen leuk en deed lief tegen alle honden. Als we puppy’s in opvang hadden, waren die altijd dol op oma Dalila en ze mochten bij haar in de mand slapen.
Java
Java kwam samen met Dalila naar Nederland. Al na zes weken overleed Java helaas. Ze zorgde tot het laatste moment voor Dalila als een echte hoeder. In het donker leidde ze Dalila langs obstakels en ze likte haar dagelijks schoon. Alsof Dalila al eerder dan wij wist dat Java het niet zou redden, zorgde Dalila de laatste dag voor Java. Tot het laatste moment zijn ze neus aan neus samen geweest.
Het duurde helaas maar kort, maar Java heeft wel enorm genoten van haar laatste weken in haar gastgezin op het platteland. Java was totaal niet geïnteresseerd in mensen, maar leefde er enorm van op om in een roedel te wonen. Samen met de andere honden bewaakte ze het erf en genoot van de vrijheid. Om vervolgens lekker bij het haardvuur uit te rusten.
Poeki
Poekie was de eerste hond van Project Senior. Eigenlijk is Project Senior door hem ontstaan. Hij was met zijn 11 jaar fysiek nog behoorlijk fit, maar het lukte niet om een geschikte adoptant voor hem te vinden. Hij had tien jaar in het asiel gezeten en we denken dat dit zijn sporen heeft nagelaten. Of het nu door demtentie kwam of doordat de lange opsluiting zijn hersenen aangetast had, Poekie was niet helemaal normaal. Hij kon niet zo goed met veranderingen omgaan en snapte niet veel. Als hij iets niet snapte, werd hij bang. Daarom besloten we dat hij beter in de opvang kon blijven waar hij was. Daar heeft hij nog anderhalf jaar een heerlijk overzichtelijk leven gehad.
Nederlands 
English (UK)