Een dagje in het Portugese asiel....
O Cantinho da Milú is een privaat asiel ten zuiden van Lissabon dat meestal rond de 650 dieren huisvest, hoofdzakelijk honden. Ze werken samen met Perro&Co. Vooral senioren honden die in Portugal weinig kans maken hebben dankzij de samenwerking tussen O Cantinho da Milú en Perro&Co hun gouden mandje gevonden in Nederland.
Ik kreeg een tour van het terrein van vrijwilliger Gosia, en mocht onderweg foto’s nemen, vragen stellen en heel veel honden aaien.
O Cantinho beslaat een ruim omheind terrein tussen wijngaarden. Langs de randen en in een cluster op het midden van het terrein zijn kennels gebouwd voor de honden die om welke reden dan ook een eigen ruimte nodig hebben. Bijvoorbeeld omdat ze pas zijn binnengekomen en nog niet gechipt, ontwormd, gesteriliseerd en gevaccineerd zijn. Ook zwangere honden, honden met jonge pups of honden die herstellende zijn van een operatie krijgen hun eigen ruimte. Daarnaast zijn er gebouwen voor de wasruimte, receptie, woningen voor medewerkers die permanent op het terrein aanwezig zijn, en de werkruimte van de dierenarts.
Gemiddeld huisvest O Cantinho rond de 650 honden. Een groot deel daarvan loopt los over het terrein. Van mini tot maxi, van oud tot jong. Veel van hen zijn erg nieuwsgierig naar alle mensen die binnenkomen. Bij mijn binnenkomst werd ik dan ook direct omringd door een stuk of twintig viervoeters. De eerste minuut was dat overweldigend, zelfs een beetje intimiderend, maar al snel merkte ik dat de sfeer onder deze honden gemoedelijk was, en dat ze zich niet opdrongen. Wie geaaid wilde worden liet dat over het algemeen merken door dichtbij te komen staan, zonder me aan te raken.
In de zanderige grond groeien loof-, dennen- en palmbomen, zodat er altijd genoeg schaduw te vinden is voor alle honden. In elke kennel, en op verschillende plekken op het open terrein, is water en voer beschikbaar dankzij fonteintjes en feeders. Vooral het beschikbaar houden van het voer voorkomt gevechten onder de honden, wat belangrijker is dan dat elke hond precies op het juiste gewicht blijf, legde Gosia uit. Rondkijkend zag ik maar heel weinig honden met overgewicht.
Elke dag eten de honden zo’n 350 kilo voer. Dit is dan ook de grootste kostenpost. Daarna komt het salaris van de zeven vaste medewerkers. Met 650 honden, zeven medewerkers en vrijwilligers die voornamelijk in het weekend beschikbaar zijn vanwege hun eigen werk is er altijd te veel te doen en te veel om voor te betalen. Zo zijn veel van de deuren van de kennels aan vervanging toe, maar er is nog geen zicht op wanneer er tijd en geld beschikbaar zal zijn voor reparaties.
Ook de medische kosten kunnen hoog oplopen. Terwijl Gosia me het terrein liet zien, stopte ze even om een filmpje te maken van een zwart hondje met bijzonder korte poten, een driehoekige rug en een huppelachtige manier van lopen. Het was meteen duidelijk dat er iets mis met hem was, om niet te zeggen: dat er heel veel mis met hem was. De dierenarts kon er niet achter komen waar het probleem precies zat, dus moest er een afspraak gemaakt worden bij het dierenziekenhuis in Lissabon voor een CT scan. Daarvoor moest Gosia een filmpje meesturen. En het filmpje zou nog een doel dienen: om de rekening te kunnen betalen was ze van plan een oproep op Facebook te plaatsen, met uitleg over de situatie van het hondje.
Ondanks zijn fysieke problemen zag ik het hondje een beetje schuchter, maar vriendelijk met de andere honden en de mensen omgaan.
Gosia legde uit dat de gemeentelijke asielen vaak overvol en ondergefinancierd zijn. Die sturen dan ook vaak de honden die medische behandeling nodig hebben door naar O Cantinho da Milú. Je zou ook kunnen zeggen: de dure gevallen sturen ze door. Daar krijgt O Cantinho niets voor terug. O Cantinho weigert nooit honden op te vangen, en omdat dat bekend is, komen heel veel honden bij hen terecht.
Het is puur toewijding en dierenliefde dat O Cantinho voortdrijft, dat is niet moeilijk te zien. Gosia, bijvoorbeeld, is advocate, heeft drie honden en vijf katten die allemaal bij het asiel vandaan komen, en spendeert haar vrije tijd aan het werk bij O Cantinho. In eerste instantie vertelde ze me dat ze alleen op zaterdag aanwezig is, maar op het moment dat ze me dat vertelde was het dinsdag, en had ze niet alleen mijn rondleiding, maar ook een potentiële adoptie op haar agenda staan. Daarnaast handelt ze alle Engelse communicatie af via e-mail en sociale media, onderhoudt ze de Engelstalige website (dogsofportugal.com) en zet ze de nieuw binnengekomen honden op de websites.
De Engelstalige website is gericht op het vinden van een nieuw huis voor de honden zowel binnen als buiten Portugal. Binnen Portugal worden namelijk vooral de pups snel geadopteerd, maar de volwassen honden blijven achter. Gosia vertelde me dat de zaterdag voor mijn bezoek 13 honden geadopteerd waren, waarvan 11 pups en 2 volwassen honden.
Dat is ook waarom ze blij is met de samenwerking met Perro&Co, en het seniorenproject, dat gouden mandjes vindt voor oudere honden door ze naar Nederland te brengen, waar ze opzoek gaan naar de perfecte match tussen mens en dier.
Met het oog op een volgend bezoek vroeg ik Gosia of er nog iemand was die interessant zou zijn om te interviewen, iemand die het verdiende in de spotlight gezet te worden. Daar moest ze om lachen. Niemand bij O Cantinho staat graag in de spotlight, vertelde ze me. Met de 650 honden is O Cantinho een unicum, en dat trekt veel aandacht. Regelmatig kwomen er journalisten en tv-makers langs met camera’s. Dan wijzen de werkers van O Cantinho onderling een ‘slachtoffer’ aan die het woord moet doen.
Of al die media-aandacht helpt kon ze niet te zeggen. Het zorgt er in elk geval voor dat iedereen die van zijn hond af wil O Cantinho weet te vinden, maar of het ook tot meer adopties leidt…
Gemiddeld worden er 70 honden geadopteerd per maand, maar het cijfer van 650 honden is vrij stabiel. Dat vertelt ons meteen iets over hoeveel honden er gemiddeld worden achtergelaten… Elke week vinden ze wel een emmer of doos met puppy’s voor de ingang, van iemand die van de honden af wil, maar blijkbaar niet gezien wil worden terwijl hij of zij ze achterlaat. Volwassen honden worden soms daadwerkelijk binnengebracht, vaak met een slecht excuus, soms worden ze aan de overkant van de weg aan een boom gebonden.
Dat is het moeilijkste aan het werk, vertelde Gosia me, de mensen die slecht met honden omgaan. Helemaal als ze hun hond komen wegbrengen omdat ze hun leven te druk vinden of ergens anders willen wonen en geen zin hebben om de hond mee te nemen, en dan ook nog sympathie verwachten van de mensen die nog 649 honden te verzorgen hebben.
Ja, O Cantinho da Milú is een acceptabele plek voor honden. Ze krijgen eten, water, een dak boven hun hoofd, medicatie en genoeg plek om rond te lopen. Het wordt gerund door hondenliefhebbers die enorm gedreven zijn. Dan nog zie je bij veel van de honden dat ze verlangen naar meer aandacht.
Gelukkig zijn er ook mensen die honden adopteren en ze verzorgen als een familielid. De samenwerking tussen Perro&Co en O Cantinho da Milú heeft al tot … adopties geleid.
Het was alles bij elkaar een inspirerend bezoek aan een plek waar je het goede van de mens en de vergevingsgezindheid en liefde van honden kan zien stralen.
Hazina
