{"id":5830,"date":"2025-09-25T09:58:56","date_gmt":"2025-09-25T07:58:56","guid":{"rendered":"https:\/\/perroenco.nl\/?p=5830"},"modified":"2026-02-08T00:29:52","modified_gmt":"2026-02-07T23:29:52","slug":"de-eerste-stapjes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/","title":{"rendered":"De eerste stapjes"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

De eerste stapjes<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

De vorige keer schreef ik over de eerste dagen van onze adoptiehond Isi en zijn gewenning aan de televisie, een proces dat met (onbedoelde) medewerking van poes Maus plots heel vlot verliep.<\/span><\/p>

Maus is een echte binnenkat, dus met het wennen aan het buiten lopen van Isi kon ze helaas geen ondersteuning bieden en was dit een proces van trial and error.<\/span><\/p>

Onze vorige honden Paco en Sol waren vrij verschillend in hun karakter en dat uitte zich ook in hun zelfverzekerdheid: Paco durfde alles en hem kon je echt blij maken met een plekje op een druk terras waar hij iedereen zat te bekijken. Sol daarintegen had liever wat minder drukte om zich heen, al volgde hij Paco op de voet (danwel poot) zodra hij merkte dat de aandacht ook vaak gepaard ging met koekjes!<\/span><\/p>

Nu met Isi was het natuurlijk weer een nieuwe ontdekkingsreis. Zowel voor hem als voor ons was het een kwestie van uitzoeken wat voor ervaringen hij al had opgedaan in het buitenleven.<\/span><\/p>

Vanuit zijn tijd in het pleeggezin wisten we dat Isi al bekend met het dragen van een halsband en een tuigje en kon hij al redelijk netjes aan de riem lopen zonder hiervan in paniek te raken en hij was ook al direct na aankomst al zindelijk.<\/span><\/p>

Ook bij ons gebeurden de eerste hoogstnoodzakelijke plasjes direct na aankomst in de tuin, natuurlijk ook aangelijnd \u00e9n met een tracker om; veiligheid boven alles! Want ook al is onze tuin goed omheind, een angstige hond die je nog niet goed kan inschatten kan letterlijk en figuurlijk rare sprongen maken als hij ergens van schrikt!<\/span><\/p>

Echter na twee onsuccesvolle tuintripjes later in de middag waarbij Isi wel volop snuffelde en alles ging ontdekken maar tegelijkertijd zijn plas gewoon ophield (de nieuwgierige blikken van de Dames Tok vanuit hun kippenren hielpen ook vast niet mee!), wilde ik hem toch de kans geven om hem op een openbaar veldje zijn behoefte te laten doen zoals hij ook gewend was vanuit zijn pleeggezin.<\/span><\/p>

Gelukkig wonen we in een rustig dorpje en hebben we aan de overkant van ons huis ook een klein grasveldje dat prima als uitlaatplekje gebruikt kan worden, dus toen het wat schemerig werd en er niemand op straat was wilden we toch een poging gaan wagen.<\/span><\/p>

Isi had zijn veiligheidstuigje en halsband nog om en liet zich zonder problemen dubbel aanlijnen: 1 riem zat veilig aan mijn middel vast en de andere riem had ik vast. Ik voelde me een beetje een kruising tussen een paardenmenner en een strenge meesteres, maar h\u00e9, het is voor een goed (lees: veilig) doel.<\/span><\/p>

Het naar buiten lopen bleek voor Isi ook echt even een drempel te zijn, maar met een klein spurtje durfde hij toch wel die \u201cenge\u201d deur door en eenmaal buiten ging het eigenlijk wel goed.<\/span><\/p>

Isi snuffelde wat, tilde zijn poot op om middels een lange \u201cpeemail\u201d iedere hond in de nabije omgeving te laten weten dat er een nieuwe (niet-zo\u2026) stoere hond in de buurt was komen wonen.<\/span><\/p>

Hierna ging hij ook nog even zitten om groot werk te leveren, plaste n\u00f3g een keer en daarna direct weer terug naar huis; dit waren wel even genoeg indrukken voor nu!<\/span><\/p>

Die avond en ochtend hadden we hetzelfde ritueel en eigenlijk ging dat boven verwachting goed. De deur door werd al wat minder eng en buiten leek hij redelijk relaxed.<\/span><\/p>

\u201cEasy-peasy dus..of nou ja\u2026 Isi-peasy\u201d, dacht ik, maar nog geen minuut later schrok hij zich compleet het leplazarus van een rammelende aanhangwagen die heel in de vertre voorbijsjeesde en werd ik er weer even aan herinnerd waarom dubbel aanlijnen (en minstens 1 riem vastgemaakt aan mijn lijf) ook al weer zo zinvol was!<\/span><\/p>

Isi bevroor een halve seconde en wilde op dat moment maar \u00e9\u00e9n ding: WEG! V\u00e9r weg!<\/span><\/p>

Gelukkig kon ik er op anticiperen, dus zette ik mij strak, liet de langere lijn die aan zijn halsband wat vieren zodat ik de grootste schok kon opvangen met de lijn die aan zijn tuig zat. Daar zat ook nog eens een schokdemper tussen zat zodat de kracht van 35 kilo wegrennende hond nog een beetje werd opgevangen, want voor hetzelfde geld kukel ik recht voorover met mijn toch al instabiele lijf.<\/span><\/p>

Isi piepte toen hij plots de riem strak voelde staan en hij niet verder kon, keek vervolgens met een blik vol verbazing \u00e9n lichte frustratie naar de plek waar de lijn aan zijn tuig vastzat en\u2026toen tuurde hij in het rond, keek naar mij en schudde letterlijk en figuurlijk de spanning van zich af!<\/span><\/p>

Daarna draaide hij zich om en kwam zachtjes tegen mij aanleunen. Samen hebben we nog even een paar minuutjes stilgestaan en rondgekeken totdat hij zelf weer begon te snuffelen. Hij bleef wel wat alerter, maar al met al was hij ook redelijk snel weer relaxed.<\/span><\/p>

Omdat hij al met zoveel interesse rondsnuffelde en we wisten dat hij vanuit zijn opvanggezin ook al graag mee ging wandelen in een rustige omgeving \u00e9n hij zonder grote problemen mee in de auto ging, zijn we die middag naar het nabijgelegen bos gegaan.<\/span><\/p>

Dat ging eigenlijk wonderaarlijk goed: hij sprong zelf in de auto en we konden hem ook gemakkelijk veilig vastzetten in de auto zodat hij niet direct de auto kon uitspringen zodra we de deur open zouden doen.<\/span><\/p>

Het drie minuten durende ritje verliep eigenlijk super: geen gepiep, niet misselijk en geen onrust. Hij zat erbij en keek rustig naar buiten alsof hij een toerist was die een excursie met een touringcar geboekt had\u2026alleen de hapjes voor onderweg ontbraken nog!<\/span><\/p>

Eenmaal aangekomen bij het bos wachtte hij netjes totdat de riemen weer veilig vastzaten en toen kon de eerste \u00e9chte boswandeling samen beginnen!<\/span><\/p>

Of nou ja\u2026wandeling\u2026het was meer een uitgebreide snuffelsafari, want Isi genoot van alle nieuwe indrukken: Zijn staart ging omhoog, zijn neus ging naar de grond en ieder grassprietje werd besnuffeld en gekeurd.<\/span><\/p>

Na een paar minuten wilde Isi wel weer doorlopen en hebben we redelijk ontspannen een ommetje van een minuut of tien gemaakt waarin Isi automatisch de paden keurig volgde en zelfs al stukjes fier voorop liep.<\/span><\/p>

Dat was zo\u2019n positieve ontwikkeling dat ik bij de laatste ronde \u2019s avonds wat overmoedig werd. Isi lag nog heerlijk te slapen na alle indrukken maar werd direct wakker toen ik hem riep om mee naar buiten te gaan.<\/span><\/p><\/div>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

\u201cD\u00e1t was dus een les voor mij: niet te snel willen, want \u00e9\u00e9n zwaluw maakt immers nog geen zomer!\u201d<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t

\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Het was al laat op de avond en heerlijk rustig op straat. We staken over en hij deed direct alles op het bekende veldje. Omdat hij zo kalm was en zoveel interesse toonde in alle geurtjes om hem heen besloot ik om een stukje verder te lopen en hem de kans te geven om de struikjes aan de overkant eens goed te besnuffelen.<\/span><\/p>

Dat deed hij vol overgave: zijn zwarte dopneus draaide overuren en daarna dacht ik hem een plezier te doen om het volgende veldje ook even op te zoeken, dat was de hoek om en langs een rijtje woningen.<\/span><\/p>

Alles ging goed totdat er plots geratel klonk van een rolluik dat vlakbij werd dichtgedaan en Isi in volle paniek wegschoot!<\/span><\/p>

Ook nu kon ik hem veilig vasthouden, maar in plaats van zelf weer rustig te worden bl\u00e9\u00e9f hij in paniek! Hij bokte wat, hij trok aan de riem, probeerde achterwaarts te \u201contsnappen\u201d aan het gevaar (lang leve de driepuntstuigjes waaruit ontsnappen zo goed als onmogelijk is!) en stond uiteindelijk stokstijf aan het einde van de lijn te rillen van angst.<\/span><\/p>

Met grote ogen keek hij om zich heen, maar hij herkende in dit onbekende straatje niets en reageerde ook niet op mijn geruststellingen. Gelukkig wilde hij uiteindelijk wel mee terug lopen, al leek het eerder alsof hij dwars door een mijnenveld liep vol gevaarlijke punten dan door een slaperig dorpsstraatje. Schichtig om zich heen kijkend en steeds een kort sprintje trekkend wilde hij zo snel mogelijk weer terug naar bekend terrein.<\/span><\/p>

Pas toen we thuis in de woonkamer waren schudde hij zich uit en ontspande hij. D\u00e1t was dus een les voor mij: niet te snel willen, want \u00e9\u00e9n zwaluw maakt immers nog geen zomer!<\/span><\/p>

Gelukkig zorgde deze ervaring niet voor een terugval bij Isi en na geleidelijke gewenning (zolang hij ontspannen bleef gingen we dagelijks een ietsiepietsie verder, soms alleen maar even stilstaan en wat aaien, soms wilde hij wat snuffelen) konden we een heerlijk ontspannen ochtend- en avondrondje maken door de wijk.<\/span><\/p>

Tot op de dag van vandaag loopt hij bij deze rondjes altijd met zijn veiligheidstuig en tracker om; er kunnen immers altijd onverwachte dingen gebeuren en ook al ben ik er zo goed als zeker van dat hij linea recta naar huis (en zijn geliefde etensbak!) zou rennen als hij op wat voor manier dan ook los zou raken, ik neem het zekere maar voor het onzekere!<\/span><\/p>

Overigens is Isi nog steeds geen fan van wandelingetjes in bewoonde gebieden, ook al reageert hij er nu veel minder panisch op en komt hij vaak steun zoeken bij ons. Je maakt hem niet blij met een markt of een winkelstraat, al kan hij nu al wel wat ontspannen als we na een boswandeling even neerstrijken op een rustig terrasje. Dan helpt het ook wel als we \u201cveilig\u201d aan de zijkant gaan zitten waar hij een goed overzicht heeft en we zijn eigen dekentje of handdoek meenemen zodat hij een bekend plekje voor zichzelf heeft. En als het baasje dan ook nog wat slagroom deelt van zijn bordje dan is het leven opeens h\u00e9\u00e9l goed in plaats van heel eng!<\/span><\/p>

De wandelingen in de bossen en over de heide zijn daarentegen echt Isi\u2019s favoriete bezigheden en dan zijn de zaken die hem in een drukke omgeving nog wel wat van zijn stuk brengen opeens niet meer eng! Dan kan de wind de takken nog zo hard laten zwiepen, kunnen er plots dennenappels en eikels vlak naast (of \u00f3p!) je vallen en kunnen fietsers, paarden en wandelaars je plots inhalen\u2026niks van dat alles in bedreigend of eng.<\/span><\/p>

Op \u00e9\u00e9n ding na dan\u2026maar daar kwamen we pas veel later achter!<\/span><\/p>

Zijn issues met diverse soorten poorten en hekjes leverde soms genante, maar ook hilarische momenten op, daar zal ik een volgende keer vast en zeker nog eens over uitwijden!<\/span><\/p>

Lonneke<\/span><\/p>

P.S. Ik vroeg me af of jullie viervoeters gelijk de \u201cgrote buitenwereld\u201d in durfden te stappen of ging dit ook met geleidelijke stapjes?<\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lonneke beschrijft hoe adoptiehond Isi met kleine stapjes leerde wennen aan buiten wandelen, waarbij veiligheid en geduld belangrijk waren na enkele angstige momenten. Inmiddels geniet hij vooral van bos- en heidewandelingen, terwijl drukkere plekken minder zijn favoriet blijven.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":5043,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-5830","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"blocksy_meta":[],"yoast_head":"\nDe eerste stapjes - Stichting Perro&Co<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"en_GB\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"De eerste stapjes - Stichting Perro&Co\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Lonneke beschrijft hoe adoptiehond Isi met kleine stapjes leerde wennen aan buiten wandelen, waarbij veiligheid en geduld belangrijk waren na enkele angstige momenten. Inmiddels geniet hij vooral van bos- en heidewandelingen, terwijl drukkere plekken minder zijn favoriet blijven.\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Stichting Perro&Co\" \/>\n<meta property=\"article:publisher\" content=\"http:\/\/facebook.com\/PERROenCO\" \/>\n<meta property=\"article:published_time\" content=\"2025-09-25T07:58:56+00:00\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2026-02-07T23:29:52+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"480\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"640\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"author\" content=\"Flin\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Written by\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"Flin\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:label2\" content=\"Estimated reading time\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data2\" content=\"10 minutes\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"Article\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#article\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/\"},\"author\":{\"name\":\"Flin\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/aa8aea37709083d8b498b8b98534c5f1\"},\"headline\":\"De eerste stapjes\",\"datePublished\":\"2025-09-25T07:58:56+00:00\",\"dateModified\":\"2026-02-07T23:29:52+00:00\",\"mainEntityOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/\"},\"wordCount\":1759,\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#organization\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2025\\\/08\\\/IMG_0207.jpeg\",\"articleSection\":[\"Verhalen en meer\"],\"inLanguage\":\"en-GB\"},{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/\",\"name\":\"De eerste stapjes - Stichting Perro&Co\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2025\\\/08\\\/IMG_0207.jpeg\",\"datePublished\":\"2025-09-25T07:58:56+00:00\",\"dateModified\":\"2026-02-07T23:29:52+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"en-GB\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-GB\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2025\\\/08\\\/IMG_0207.jpeg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2025\\\/08\\\/IMG_0207.jpeg\",\"width\":480,\"height\":640},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/blogs-en-verhalen\\\/de-eerste-stapjes\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"De eerste stapjes\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/\",\"name\":\"perroenco.nl\",\"description\":\"Hulp aan zwerfhonden: preventie, zorg, adoptie\",\"publisher\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#organization\"},\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"en-GB\"},{\"@type\":\"Organization\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#organization\",\"name\":\"Stichting Perro&Co\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/\",\"logo\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-GB\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/09\\\/Logo_blauw_1024x1024px.svg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/09\\\/Logo_blauw_1024x1024px.svg\",\"width\":1024,\"height\":1024,\"caption\":\"Stichting Perro&Co\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#\\\/schema\\\/logo\\\/image\\\/\"},\"sameAs\":[\"http:\\\/\\\/facebook.com\\\/PERROenCO\",\"http:\\\/\\\/instagram.com\\\/stichting_perro_en_co\"]},{\"@type\":\"Person\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/#\\\/schema\\\/person\\\/aa8aea37709083d8b498b8b98534c5f1\",\"name\":\"Flin\",\"image\":{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"en-GB\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/09\\\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png\",\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/09\\\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2024\\\/09\\\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png\",\"caption\":\"Flin\"},\"sameAs\":[\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\"],\"url\":\"https:\\\/\\\/perroenco.nl\\\/en\\\/blogs-en-verhalen\\\/author\\\/test-perroenco-nl\\\/\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"De eerste stapjes - Stichting Perro&Co","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/","og_locale":"en_GB","og_type":"article","og_title":"De eerste stapjes - Stichting Perro&Co","og_description":"Lonneke beschrijft hoe adoptiehond Isi met kleine stapjes leerde wennen aan buiten wandelen, waarbij veiligheid en geduld belangrijk waren na enkele angstige momenten. Inmiddels geniet hij vooral van bos- en heidewandelingen, terwijl drukkere plekken minder zijn favoriet blijven.","og_url":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/","og_site_name":"Stichting Perro&Co","article_publisher":"http:\/\/facebook.com\/PERROenCO","article_published_time":"2025-09-25T07:58:56+00:00","article_modified_time":"2026-02-07T23:29:52+00:00","og_image":[{"width":480,"height":640,"url":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg","type":"image\/jpeg"}],"author":"Flin","twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Written by":"Flin","Estimated reading time":"10 minutes"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"Article","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#article","isPartOf":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/"},"author":{"name":"Flin","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#\/schema\/person\/aa8aea37709083d8b498b8b98534c5f1"},"headline":"De eerste stapjes","datePublished":"2025-09-25T07:58:56+00:00","dateModified":"2026-02-07T23:29:52+00:00","mainEntityOfPage":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/"},"wordCount":1759,"publisher":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#organization"},"image":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg","articleSection":["Verhalen en meer"],"inLanguage":"en-GB"},{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/","url":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/","name":"De eerste stapjes - Stichting Perro&Co","isPartOf":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg","datePublished":"2025-09-25T07:58:56+00:00","dateModified":"2026-02-07T23:29:52+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#breadcrumb"},"inLanguage":"en-GB","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-GB","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#primaryimage","url":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg","contentUrl":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/IMG_0207.jpeg","width":480,"height":640},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/blogs-en-verhalen\/de-eerste-stapjes\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/perroenco.nl\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"De eerste stapjes"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#website","url":"https:\/\/perroenco.nl\/","name":"perroenco.nl","description":"Hulp aan zwerfhonden: preventie, zorg, adoptie","publisher":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#organization"},"potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/perroenco.nl\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"en-GB"},{"@type":"Organization","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#organization","name":"Stichting Perro&Co","url":"https:\/\/perroenco.nl\/","logo":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-GB","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#\/schema\/logo\/image\/","url":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/Logo_blauw_1024x1024px.svg","contentUrl":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/Logo_blauw_1024x1024px.svg","width":1024,"height":1024,"caption":"Stichting Perro&Co"},"image":{"@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#\/schema\/logo\/image\/"},"sameAs":["http:\/\/facebook.com\/PERROenCO","http:\/\/instagram.com\/stichting_perro_en_co"]},{"@type":"Person","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/#\/schema\/person\/aa8aea37709083d8b498b8b98534c5f1","name":"Flin","image":{"@type":"ImageObject","inLanguage":"en-GB","@id":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png","url":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png","contentUrl":"https:\/\/perroenco.nl\/wp-content\/uploads\/2024\/09\/cropped-cropped-Logo_blauw_512x512px-96x96.png","caption":"Flin"},"sameAs":["https:\/\/perroenco.nl"],"url":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/blogs-en-verhalen\/author\/test-perroenco-nl\/"}]}},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5830","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5830"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5830\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5840,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5830\/revisions\/5840"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5043"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5830"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5830"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/perroenco.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5830"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}